ชายไทยไม่ทราบที่ไปและเหตุผล

เห็นจักรยานมาตั้งแต่อายุประมาณ 5 ขวบ  โดยพระบิดาของกระหม่อมใช้ในการเดินทางไปทำงาน  จากบ้านที่อยู่วัดท่าพระ  ปั่นไปทำงานที่กรมอู่ทหารเรือ  ใช่ครับ...พระบิดาผมเป็นข้าราชการ  ทำงานเงินเดือนน้อย ๆ แต่ทุกเย็นที่กลับบ้าน พระบิดาจะมีของฝากมาให้กระหม่อมและเด็จพี่ของกระหม่อมเสมอ  ไม่ของกินก็ของเล่น 

ตอนนั้นตั้งใจว่า   โตขึ้นจะปั่นจักรยานเหมือนพระบิดา    แต่พอสักอายุ 8 ขวบ พระบิดาก็จากกระหม่อมไปอย่างสงบตอนนั้นยังปั่นจักรยานไม่เป็นด้วยซ้ำไป    กว่าจะปั่นเป็นก็อายุ 11 ได้แล้ว ปั่นครั้งแรกก็เล่นเอาจักรยานของเพื่อนโซ่ขาดไปเลย   5 5 5

ช่วงปีนั้นมีหนังจีน เข้ามาฉายในทีวี (ที่บ้านกระหม่อมพอมีฐานะนิด ๆ ) เห็นในหนังมีการปั่นจักรยานผาดโผน  เล่นเอาบ้าไปเลย  เิริ่มอยากยกล้อ  แต่ตอนนั้นประสบอุบัติเหตุเล็ก ๆ คือยกล้อแล้วล้อหน้าหลุด  ใช่.....มันหลุด  เพราะน็อตที่ขันไม่แน่น  ทำเอาเจ็บและหยุดขี่ไปพักใหญ่ ๆ เลย

พออายุสัก 16 มีรุ่นพี่คนนึงย้ายมาอยู่แถวบ้าน  และเค้ามีสิ่งสำคัญที่ทำให้กระหม่อมนึกถึงความฝันในวัยเยาว์  ใช่มันคือ BMX ที่สำคัญพี่คนนั้นเล่นท่าได้ด้วย   และวันนึงเค้าเห็นเราสนใจเลยบอกขายจักรยานคันนั้นให้กับกระหม่อมในราคา 3000 บาท  อืม......ตอนนั้นในกระปุกออมสินมันก็มีอยู่ประมาณนั้นแหละ  ตัดสินใจทุบกระปุกและเอามาซื้อไว้ในครอบครองเลย   ครั้งนั้นคิดเพียงว่าจักรยานเค้าดี จะได้ใช้ได้ทน ๆ เท่านั้น เรื่องเล่นผาดโผนแทบลืมไปจากหัวเลย 

จนวันนึง  มีคน ๆ นึงปั่นจักรยานแบบเดียวกันผ่านมาเจอเข้า(ไม่ใช่คนจะปั่นจักรยานได้ไงเนอะ) เค้าแสดงให้ดูและที่สำคัญหัดท่าให้กระหม่อมด้วย   ...........  โอ้ววววว    แม่เจ้า........  มันให้ความรู้สึกดีมาก  และเวลาก็ผ่านไป..................

.....................

...................

ตอนนี้อายุ 30 นิด ๆ แล้ว  ยังปั่นอยู่ ยังเล่นท่าเหมือนเดิม   เคยลงแข่งและได้รางวัลด้วย  จักรยานทำให้กระหม่อมได้ไปในหลาย ๆ ที่    ได้ทำในงานที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะมีโอกาสได้ทำ นั่นคือการเขียนคอลัมม์หนังสือให้คนอ่าน  ซึ่งมันเป็นความฝันที่ฝันมาตลอดเลย    ได้ไปเล่นบนแคทวอล์คงานแฟชั่นโชว์   ได้ออกทีวี   ได้เป็นผู้ช่วยโค็ชทีมชาติในการแข่งขันกีฬาเอ็กซ์ตรีมระดับเอเชีย   และที่สำคัญ  ... ได้มีงานทำเพราะเล่นจักรยานนี่แหละ

ปั่นจักรยาน........ทำให้มองอะไรละเอียดมากขึ้น    ได้มองเห็นพื้นถนนได้สังเกตได้ว่ามีหลุมตรงไหน   ได้มีโอกาสมองคนสวย ๆ ที่ป้ายรถเมลล์มากขึ้น    

เคยได้อ่านบทความนึงเขียนว่า "เวลาสัมพันธ์กับความเร็ว" ส่วนรายละเอียดคิดว่าไปหาอ่านเอาจากพี่กูเกิ้ลจะดีกว่านะครับ  ปัญญาของกระหม่อมไม่สามารถอธิบายตรรกะอันนั้นได้ดีพอ  และที่แน่ ๆ ถ้ามองเป็นสัจธรรม  เวลาที่ปั่นจักรยาน   จะทำให้เราเห็นอะไรช้าลงนิดนึง  และมีเวลามองมากขึ้น  ชัดขึ้น เข้าใจมากขึ้น  และเสี่ยงตายมากขึ้น  ก็นะ  ... ถนนใน กทม เนี่ย พี่คนนึงที่เคยปั่นจักรยานรอบโลกบอกเลยว่าถ้าปั่นจักรยานใน กทม ได้โดยไม่ตาย  จะสามารถปั่นที่ไหนในโลกก็ได้ 555

บางครั้ง  ชีวิต .... ไม่จำเป็นต้องรีบเร่งมาก    ช้าลงสักนิด..... อาจจะทำให้เห็นทางแก้ปัญหามากขึ้น....

ปั่นจักรยานกันเหอะครับ  ถ้าคิดว่าเรื่องโลกร้อนไกลตัวก็คิดเสียว่าปั่นเพื่อสุขภาพก็แล้วกัน